Μη νομίζεις, ακόμη αναμετρώμαι με το βλέμμα σου.
Είσαι ολόκληρος ένας ρόλος. Ένας καλός ηθοποιός. Και οφείλω να παραδεχτώ πως ο ρόλος με γοήτευσε, γιατί ποιος είσαι πραγματικά δεν ξέρω.
Όμως υπάρχει μέσα μου μια βεβαιότητα.
Πως ο δρόμος υπάρχει και περιμένει.
Και αυτή η βεβαιότητα είναι μια κατασκευή απόλυτα δική μας. Του δικού σου και του δικού μου βλέμματος.
Που όταν διασταυρώνονται αισθάνομαι ότι δεν υπάρχει κανείς και τίποτε άλλο στον κόσμο αυτόν.
Μιας στιγμής πυροτέχνημα.
Μιας στιγμής έρωτας.
Advertisement
