Τα παιδιά πρέπει να πουν ψέματα. Τα ψέματα είναι ένας τρόπος να αμφισβητήσουν την αυθεντία των γονιών τους.
Θυμήθηκα τα λόγια της, την ήρεμη φωνή της. Μου είχε λείψει.
Ύστερα ήρθε η ροπή προς το τίποτα, αυτή η παθητική αναμονή να περάσει η μέρα, να ξαναξυπνήσω, να έχω έτσι μια ολοκαίνουργια ευκαιρία. Μα σκέφτηκα τα λόγια του Μάνου.
Αυτό που χρειάζεσαι είναι περισσότερη δράση. Δεν χρειάζεται να σκέφτεσαι τόσο πολύ. Αν κάποιος πρέπει να είναι καλά, αυτή είσαι εσύ, και να κάνεις ό,τι νομίζεις προς αυτή την κατεύθυνση.
Η λέξη “δράση” με οδήγησε χθες πίσω στο νερό, μετά από καιρό. Και ήταν σαν να μην είχα λείψει. Σαν να ήμουν εκεί που έπρεπε, ξανά.
Είπα και ξαναείπα από μέσα μου:
Όλοι και όλα μπορούν να είναι ψευδαισθήσεις. Το μόνο που υπάρχει αληθινά είναι το σώμα μου και το είναι μου. Δεν χρειάζομαι την έγκριση κανενός για να ζω έτσι ή αλλιώς. Δεν πρέπει να με αφορά τόσο. Μόνο ένα πράγμα μου ανήκει: ο εαυτός μου. Με αυτό και γι’ αυτό παλεύω.
2012, εγώ σε καλωσορίζω με μια βουτιά.
Και ποιος ξέρει πόσες ακόμη.
